Գիլանցի գրատարածք

«Ars-մետա» շարքից

Advertisements

Ներկապնակը շոյում էր քիմքը։
Լույսը խուտուտ էր տալիս, ու երկինքը
հալվում էր որպես երգ,
որ լցվում երակներ,
թանձրանում, դառնում էր ծաղկաթերթ,
ու կպչում կտավին՝ որպես փերթ։
Թուլացած նյարդը թառեց լույսի մեջքին.
թռիչքը՝ Օմեգա-Ալֆա, Ալֆա-Օմեգա… հոգնեցրել էր,
ու քնեց սուրճի կումի մեջ։
Այս ամենին անտեղյակ՝ նա մոտեցավ կտավին
ու թողեց մատնահետք ՝ «Ա.Ղ.»։
Այս ամենը միահյուսվեցին ու…
դարձան երկրի ԱՂը՝
ԾԱՂԻԿ։

Advertisements