Գիլանցի գրատարածք

Կյանք էր…

Advertisements

Կյանք էր… Ապրում էր
Սիրտը բաց, կուրծքը՝ կրքոտ,
Երկինքը երկրին կապում էր
Սիրո, տարփանքի ջլերով,
Մեղքերի բոցում շիկանում էր,
Զղջման հնոցի մեջ հալչում,
Ձուլվում, դառնում լար ու հնչում էր
Որպես աղոթք մշտարթուն…

Նա մեկ սուրբ էր, մեկ՝ անառակ՝
Կենաց տարերքից խենթացած,
Իր ձայնը երկինք հասնում էր,
Սրբերինն ընկնում էր ցած՝
Էդպես էլ տեղ չհասած…

Իսկ հետո X ժամանակն էր…
Նա եկավ՝ մեղավոր ու անմեղ…
Իր բաժինը գրկած` հեռացավ
Չանելով ծանր ու թեթև,
Կենսախինդ, սեթևէթ,
Կրծքին մի թիթեռ՝
Կայտառ,
Որ փրկեց նրան X ժամին,
Զի թևերին աղոթք էր
Գործված տառ առ տառ՝
«Կյանք էր… Ապրում էր
Սիրտը բաց…»։

Advertisements